حدیث روز
امام علی (ع) می فرماید : هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬ خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

چهارشنبه, ۵ آبان , ۱۴۰۰ 21 ربيع أول 1443 Wednesday, 27 October , 2021 ساعت تعداد کل نوشته ها : 55 تعداد نوشته های امروز : 1 تعداد اعضا : 1 تعداد دیدگاهها : 1×
  • search

    Generic selectors
    Exact matches only
    Search in title
    Search in content
    Filter by Categories
    شرح هدایه فی النحو
    شرح بهجة المرضیه جلد 1
    اجتماعی
    الموجز فی اصول الفقه
    علوم قرآنی (التمهید)
    فقه حج
    شرح لمعه
    سیاسی
    کتاب اصول فقه
    اخبار
    مذهبی
    هدایة فی النحو . نموداری
    فرهنگ
    شرح تبصره
    اصول فقه
    حوزه علمیه
    دانشگاه
    ویژه خبری
    قرآن
    قرآن کریم
    صرف
    نحو
    بلاغت
    فقه
  • کتاب الحج استاد حمید رضا امینی جلسه ۴۰
    21 مهر 1400 - 15:05
    شناسه : 1019
    بازدید 23
    4
    فقه 3 کتاب الحج

      الفصل الثانی: فی أنواع الحج و هی ثلاثه: تمتع) وأصله التلذذ سمی هذا النوع به ، لما یتخلل بین عمرته وحجه من التحلل الموجب لجواز الانتفاع والتلذذ بما کان قد حرمه الإحرام، مع ارتباط عمرته بحجه حتى أنهما کالشئ الواحد شرعا، فإذا حصل بینهما ذلک فکأنه حصل فی الحج. اقسام حج حج تمتع الفصل […]

    ارسال توسط : نویسنده : حمید رضا امینی منبع : حوزه علمیه اصفهان
    پ
    پ

    الفصل الثانی: فی أنواع الحج و هی ثلاثه: تمتع) وأصله التلذذ سمی هذا النوع به ، لما یتخلل بین عمرته وحجه من التحلل الموجب لجواز الانتفاع والتلذذ بما کان قد حرمه الإحرام، مع ارتباط عمرته بحجه حتى أنهما کالشئ الواحد شرعا، فإذا حصل بینهما ذلک فکأنه حصل فی الحج.

    اقسام حج

    حج تمتع

    الفصل الثانی:

    فی أنواع الحج…

    حج بر سه نوع است: حج تَمَتُّع – حج قِران – حج اِفراد (بکسرهمزه).

    حج تمتع – بر کسانی واجب است که مسکن و منزل آنان تا مکه معظمه شانزده فرسخ (۹۶  کیلومتر) و یا بیشتر فاصله داشته باشد چنانکه در این آیه بدان اشاره شده:

    ذلِکَ لِمَنْ لَمْ یَکُنْ أَهْلُهُ حاضِرِی الْمَسْجِدِ الْحَرامِ (یعنی این حج تمتع از برای کسی است که خانواده و وطنش مکه و حدود آن نباشد)

    اعمال حج این دسته که از مسافت های دور وارد مکه میشوند دو قسمت شده عمرہ تَمَتُّع – حج تَمَتُّع ).

    عمرہ تمتع مقدم بر حج تمتع است، و چون اعمال تمتع

    الف – اعمال عمره تمتع عبارت است از احرام – طواف و نماز آن – سعی میان صفا و مروه – تقصیر، که باختصار چنین است:

    از میقاتگاه (محل بستن احرام) بایستی احرام بست و مسجد شجره محل احرام کسانی است که پیش از انجام اعمال عمره تمتع به مدینه منوره مشرف شوند و در غیر این صورت مسجد جحفه میقات آنان است (البته مقصود ما میقات ایرانیان است ومیقاتها در مبحث جداگانه مشروح بیان می گردد).

    واجب است در یکی از میقات ها تمام لباس های عادی و معمولی را در آورد و جامه احرام دربر نمود و محرم بشود (احرام و واجبات آن در مبحث مربوط به آن  در آینده به تفصیل بیان می شود و در موقع احرام چنین نیت کند: محرم می شوم و اجتناب می کنم از محرمات سی گانه احرام برای انجام عمره تمتع از حجه الاسلام واجب قربه الى الله ، محرمات احرام در مبحث جداگانه مشروحا بیان می گردد و بلافاصله با قرائت صحیح یک مرتبه به قصد وجوب تلبیه بگوید و آن عبارت است از گفتن: «لبیک اللهم لبیک، لبیک لا شریک لک لبیک»..

    آنگاه باید رهسپار مکه گردید و پس از ورود به مکه معظمه، با طهارت برای طواف به مسجدالحرام مشرف گردید و با نیت از برابر حجرالاسود هفت بار بطریق مخصوص دور خانه کعبه گردش کرد (طریقه طواف و واجبات آن در مبحث جداگانه بیان میگردد) و نیت آن چنین است: طواف خانه کعبه می کنم برای عمرہ تمتع از حجه الاسلام واجب قربه إلى الله.

    پس از ختم طواف، واجب است بلافاصله دو رکعت نماز در پشت مقام ابراهیم بجا آورد و در صورت عدم امکان، اقامه نماز طواف دریکی از دو جانب راست یا چپ مقام ابراهیم مانعی ندارد.

    هرگاه قرائت نماز کسی صحیح نباشد بایستی برای تمام نمازهای طواف واجب خصوصا نماز طواف نساء نایب گیرد.

    آنگاه باید رهسپار صفا و مروه گردید و با نیت، هفت مرتبه مسافت بین صفا و مروه را طی کرد.

    سعی میان صفا و مروه از کوه صفا شروع و به کوه مروه ختم می شود و نیت آن چنین است: سعی میان صفا و مروه می کنم برای عمرہ تمتع از حجه الاسلام واجب قربه الى الله (صفا و مروه و طریقه سعی و واجبات و مستحبات آن بعده بتفصیل ذکر خواهد شد).

    پس از پایان سعی بین صفا و مروه، واجب است با نیت تقصیر کرد یعنی ناخن گرفتن یا مقداری از موی سر یا ریش و یا شارب را کوتاه نمود و نیت آن چنین است: تقصیر می کنم برای خارج شدن از احرام عمره تمتع در حجه الاسلام واجب قربه الى الله». (تقصیر و مسائل مربوطه آن بعدا بیاید).

    بعد از تقصیر، اعمال عمرہ تمتع خاتمه یافته و می توان از لباس احرام خارج شد و هرچه به سبب احرام بر محرم حرام شده بود حلال می گردد مگر شکار کردن تا زمانی که در حرم (که محدوده معینی دورتا دورمکه است) باشد.

    اعمال عمره تمتع را در تمام مدت شبانه روز می توان بجا آورد لیکن در فصل گرما بهتر است هنگام شب خصوصا از نیمه های شب بعد انجام شود زیرا هوا خنک ترو برای عبادت مساعد تراست.

    پس از خاتمه اعمال عمره تمتع، خروج از مکه معظمه تا روز هشتم ذی الحجه زمان محرم شدن برای اعمال حج) جایز نیست و سزاوار است در ظرف آن چند روز به نیابت هریک از چهارده معصوم ع ، پدرومادر، همسر و اولاد و خویشاوندان اعم از زنده و مرده ، طواف مستحبی بجا آورد (هر طواف دو رکعت نمازهم دارد).

    ب – قسمت دوم ، اعمال حج تمتع است که عبارتند از: احرام – وقوف در عرفات . وقوف درمشعرالحرام – رمی جمره عقبه درمنئ – قربانی۔ حلق یا تقصیر۔ طواف زیارت ونماز آن – سعی میان صفا و مروه – طواف نساء ونمازآن – بیتوته درمئی۔ رمی جمرات سه گانه، که باختصار چنین است:|

    روز هشتم ذی الحجه واجب است در مکه مکرمه مجددا برای انجام اعمال حج تمتع، احرام ببندد و بهتر است در محل مسکونی به همان کیفیتی که در عمرہ تمتع بیان شده با نیت لباس احرام را پوشید و بمسجدالحرام رفت و در مقام ابراهیم یا حجر اسماعیل محرم شد و چنین نیت کرد: «محرم می شوم و اجتناب می کنم از محرمات سی گانه احرام برای انجام حج تمتع از حجه الاسلام واجب قربه الى الله»، آنگاه یک بار بعنوان وجوب تلبیه گفت وسپس رهسپار عرفات گردید و تا ظهر روز عرفه (نهم ذى الحجه) استحباب تلبیه را تکرار کرد و تا غروب آفتاب در آنجا توقف نمود و  هنگام ظهر روز عرفه چنین نیت کرد: «وقوف میکنم و می مانم در عرفات از ظهر امروز تا غروب شرعی در حج تمتع از حجه الاسلام واجب قربه الى الله» .

    پس از غروب آفتاب روز عرفه بایستی با همان حال احرام از عرفات به سوی مشعرالحرام کوچ کرد و شب عید قربان را در آنجا بسر برد و پس از ورود بدانجا چنین نیت کرد: «شب را به روز می آورم در مشعر الحرام درحج تمتع از حجه الاسلام واجب قربه الى الله». .

    پس از ادای نماز مغرب و عشاء وصرف غذا، هفتاد عدد سنگریزه با شرایطی که در مبحث وقوف در مشعرالحرام بتفصیل بیان می شود یک یک از زیر ماسه های بیابان مشعرالحرام برچید و هنگام طلوع فجر مجددا چنین نیت کرد: وقوف میکنم و می مانم در مشعرالحرام از طلوع فجر تا طلوع آفتاب در حج تمتع از حجه الاسلام واجب قربه إلى الله.

    بعد از طلوع آفتاب روز عید قربان بایستی با همان حال احرام از مشعرالحرام عازم سرزمین منی گردید و سه عمل (رمی جمره عقبه – قربانی – سرتراشی یا تقصیر) را به شرح زیر در آنجا انجام داد:

    ابتدا هفت عدد سنگریزه به ترتیب و شرایطی که در مبحث اعمال روز عید قربان مفصلا ذکر می شود با نیت به جمره عقبه پرتاب کرد و نیت آن چنین است: «هفت عدد سنگریزه به جمره عقبه می اندازم درحج تمتع از حجه الاسلام واجب قربه الى الله».

    . آنگاه برای قربانی به کشتارگاه رفت و هنگام کشتن حیوان چنین نیت کرد: «قربانی میکنم در حج تمتع از حجه الاسلام واجب قربه الى الله».

    پس از قربانی و مراجعت به چادر یا محل مسکونی خود بایستی عمل سرتراشی یا تقصیر با قصد وجوب انجام شود، ونیت آن چنین است: «سر میتراشم یا تقصیر میکنم برای خروج از احرام حج تمتع در حجه الاسلام واجب قربه الى الله». .

    بعد از حلق یا تقصیر، تمام محرمات احرام به استثنای بوی خوش و شکار و استمتاع از زن حلال می شود و می توان از لباس احرام خارج شد، لیکن بهتر است حج تمتع و طواف نساء را نیز با لباس احرام انجام داد.

    بدین منظور بایستی از منی رهسپارمکه گردید و با طهارت و قصد وجوب به همان کیفیتی که در عمرہ تمتع عمل شده هفت بار به دور خانه کعبه گردش کرد ونیت آن چنین است: «طواف خانه کعبه میکنم در حج تمتع از حجه الاسلام واجب قربه الى الله».

    . پس از خاتمه طواف بلافاصله دو رکعت نماز طواف در پشت مقام ابراهیم به همان ترتیبی که در عمرہ تمتع گفته شده بجا آورد.

    آنگاه هفت مرتبه سعی میان صفا و مروه را به همان نحوی که درعمرہ تمتع بعمل آمده به قصد وجوب انجام داد که در این هنگام بوی خوش نیز حلال میگردد.

    وسپس طواف نساء باید انجام شود یعنی هفت بار دیگر به دور خانه کعبه گردش کرد و بدین نحونیت نمود: «طواف نساء می کنم در حج تمتع از حجه الاسلام واجب قربه الى الله» و بلافاصله دو رکعت نماز طواف نساء به قصد وجوب در پشت مقام ابراهیم به همان ترتیب سابق بجا آورد.

    پس از ادای این نماز، تمام محرمات سی گانه احرام که بر محرم حرام شده بود مباح می گردد مگر صید تا زمانی که در حرم است.|

    بعد از انجام این اعمال بایستی تا موقع غروب آفتاب به منی مراجعت کرد و اگر اعمال نامبرده بطول انجامید تا قبل از نیمه شب به منی بازگشت نمود.

    واجب است شبهای ۱۱ و ۱۲ ذی الحجه را در منی بسر برد و هنگام غروب واجب آفتاب بدین نحو نیت کرد: «می مانم امشب را در منی در حج تمتع از حجه الاسلام واجب قربه الى الله». .

    و روزهای ۱۱ و ۱۲ ذی الحجه نیز واجب است در هر روز به ترتیب به هریک از جمرات ثلاثه (جمره أولی ۔ جمره وسطی – جمره عقبه) هفت عدد سنگریزه با همان شرایط و کیفیتی که در روز عید قربان در جمره عقبه انجام شده، به قصد وجوب پرتاب کرد (وتفصیل آن در مبحث مربوط بیان خواهد شد).

    بعد از ظهر روز ۱۲ ذی الحجه می توان از منی به مکه مراجعت کرد و اعمال حجه الاسلام تمام است.

    این مختصری از اعمال عمرہ تمتع وحج تمتع بود، به ذهن بسپارید تا مباحث آینده آسان شود.

    واما دو قسم دیگر (حج قران ۔ حج افراد) را بعدا توضیح خواهیم داد و اینک به شرح عبارت می پردازیم

      

    الفصل الثانی: فی أنواع الحج و هی ثلاثه: تمتع)

    الفصل الثانی..

    یعنی فصل دوم در بیان انواع حج است و آن سه تاست یکی حج تمتع (که مشتمل است بر عمره و حج) وأصله التلذذ.. چرا این نوع از حج تمتع نامیده شد؟ برای اینکه تمتع در لغت به معنای لذت بردن و بهره مند شدن است و بر اثر احرام، سی چیز بر حاجی حرام می شود و بعد از انجام اعمال عمره که قبل از اعمال حج است، از احرام بیرون می آید و بر او چیزهایی که حرام شده بود به واسطه احرام، حلال می شود و از آنها مجددا بهره مند و برخوردار می گردد.

    و أصله التلذذ سمی هذا النوع به ، لما یتخلل بین عمرته وحجه من التحلل الموجب لجواز الانتفاع والتلذذ بما کان قد حرمه الإحرام،

    ترجمه و شرح عبارت:

    وأصله.. یعنی اصل تمتع (یعنی در لغت بمعنای لذت بردن است، نامیده شد این نوع حج، به تمتع بجهت آنچه که فاصله می افتد بین عمره آن و حج آن، از تحلل (یعنی بیرون آمدن از احرام یعنی چون انسان ما بین عمره وحج، از احرام خارج می شود که این تحلل سبب جایز شدن انتفاع و لذت بردن از چیزی است که احرام آن را حرام کرده بود که آن محرمات سی گانه است) من التحلل این بیان می کند – مایتخلل – را مع ارتباط عمرته.. (از اینجا به بعد یک سؤال پیش می آید و آن اینکه این بهره بردن بعد از انجام عمل وخروج از احرام، در حج افراد و حج قران هم می باشد پس چرا نام تمتع اختصاص به این نوع حج یافت؟

    جواب اینکه: چون در این نوع حج که مشتمل بر دو عمل است، اعمال عمره با اعمال حج در آن شرعا آنچنان با هم ارتباط دارند که گویا مجموع آنها یک چیز می باشد پس وقتی که تلذذ و بهره برداری در مابین عمل عمره وعمل حج حاصل شود گویا در اثناء عمل حج حاصل شده، بدین جهت نام تمتع را به آن نوع حج اختصاص داده اند، بخلاف حج افراد ویا حج قران که آنها چون هیچگونه ارتباط به عمره مفرده که بعدا انجام می گیرد ندارند و وقتی که بعد از خروج از احرام حج، لذت و بهره ای برده باشد مثل این نیست که در اثناء حج برده باشد فلذا مناسبتی ندارد نام تمتع را به این دو نوع حج هم بگذارند.

    مع ارتباط عمرته بحجه حتى أنهما کالشئ الواحد شرعا، فإذا حصل بینهما ذلک فکأنه حصل فی الحج.

    یعنی وازآن طرف چون عمل عمره آن نوع، با عمل حج آن اینقدر ارتباط دارد که گویا هردویک چیزند شرعا وقتی که ما بین آن دو، انتفاع و تلذذ حاصل شود گویا در اثناء حج، حاصل شده (بدین جهت نام تمتع را اختصاص به این نوع حج داده اند).

    نکته اینکه که شاهد بر ارتباط عمرہ تمتع به حج آن ، چند چیز است:

    روایت حلبی از امام صادق علیه السلام که فرمود: «دخلت العمره فی الحج الى یوم القیامه» – مقصود عمره تمتع و حج تمتع است چنانکه مرحوم شارح درکتاب « مسالک» بیان کرده.

    ٢. اینکه بعد از انجام اعمال عمره، تا موقع أعمال حج تمتع، حق خروج از مکه معظمه را ندارد.

    1. عمره تمتع در وجوب واستحباب، تابع حج آن است و هروقت حج تمتع بر مکلف واجب باشد عمره تمتع هم بروی واجب است، و هروقت حج تمتع برایش مستحب باشد عمره تمتع هم وظیفه مستحبی اوست. برخلاف عمره مفرده که چون مستقل از حج است لاجرم در وجوب واستحباب هم استقلال دارد.

    وهو فرض من نأى) أی بعد (عن مکه بثمانیه وأربعین میلا من کل جانب على الأصح) للأخبار الصحیحه الداله علیه، والقول المقابل للأصح اعتبار بعده باثنی عشر میلا، حملا للثمانیه والأربعین على کونها موزعه على الجهات الأربع، فیخص کل واحده اثنی عشر. ومبدأ التقدیر منتهی عماره مکه إلى منزله، ویحتمل إلى بلده مع عدم سعتها جدا، وإلا فمحلته.

    (وهو فرض من نأى)… توضیح: مصنف می فرماید: قول اصح در حج تمتع این است که آن حج، وظیفه کسی است که منزل او تا مکه ۴۸ میل (یعنی ۱۹ فرسخ) از هر طرف مکه فاصله داشته باشد یعنی در هریک از چهار طرف مکه، هرکسی که به آن مقدار مسافت، دور از مکه باشد باید حج تمتع کند. و دلیل آن روایات صحیحی است در این مورد او در مقابل آن قول، بعضی گفته اند که باید دوری از مکه از هر طرف، ۱۲ میل (یعنی چهار فرسخ) باشد، و از آن روایاتی که ۴۸ میل تعیین کرده جواب داده اند به اینکه مقصود از آنها این است که دوری مجموع چهارطرف، ۴۸ میل باشد که وقتی توزیع به چهار طرف بشود، در هر طرف ۱۲ میل می شود.

    ترجمه و شرح عبارت:

    و هو فرض..

    یعنی حج تمتع وظیفه کسی است که دور باشد (منزلش) از مکه به ۴۸ میل از هر طرف مکه، بنابر قول اصح (و هرسه میل مساوی با یک فرسخ است پس ۶۸ میل مساوی با ۱۶ فرسخ می باشد) على الأصح این قید مربوط است به مسافت ۴۸ میل للاخبار.. یعنی به دلیل روایات صحیحی که دلالت بر مقدار مذکور می کند والقول المقابل.. یعنی وقول دیگر که مقابل قول اصح است، اینکه معتبر است دوری آن کس (از شهر مکه) به دوازده میل (یعنی چهار فرسخ) بجهت اینکه حمل کرده اند ۸ میل را (که در روایات صحیحه ذکرشده) بر

    اینکه مقصود از آنها این است که توزیع شود بر چهار طرف مکه پس اختصاص پیدا میکند هر طرف به دوازده میل کل واحده یعنی کل جهه واحده.

    ومبدأ التقدیر.. توضیح: مسافتی که ذکر شد باید از خانه های آخر مکه حساب شود تا منزلش، واحتمال دارد تا شهر او معتبر باشد در صورتی که شهر بسیار بزرگ نباشد واما اگر خیلی بزرگ بود، تا محله او معتبر است حساب شود.

    ترجمه و شرح عبارت: ومبدأ.. یعنی ابتدای مسافت، از آخر ساختمان های مکه حساب می شود تا منزل او، و احتمال دارد تا شهر او باشد در صورت زیاد بزرگ نبودن شهر، وگرنه اگر بسیار بزرگ باشد) پس تا محله او باید حساب شود.

    الإسراء : ۳ ذُرِّیَّهَ مَنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ إِنَّهُ کانَ عَبْداً شَکُورا

    ما یَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذابِکُمْ إِنْ شَکَرْتُمْ وَ آمَنْتُمْ وَ کانَ اللَّهُ شاکِراً عَلیماً (۱۴۷)

     

    إِنَّ الَّذینَ یَتْلُونَ کِتابَ اللَّهِ وَ أَقامُوا الصَّلاهَ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِیَهً یَرْجُونَ تِجارَهً لَنْ تَبُورَ (۲۹) لِیُوَفِّیَهُمْ أُجُورَهُمْ وَ یَزیدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّهُ غَفُورٌ شَکُورٌ (۳۰)  فاطر

    إِنَّ إِبْراهیمَ کانَ أُمَّهً قانِتاً لِلَّهِ حَنیفاً وَ لَمْ یَکُ مِنَ الْمُشْرِکینَ (۱۲۰)  شاکِراً لِأَنْعُمِهِ اجْتَباهُ وَ هَداهُ إِلى‏ صِراطٍ مُسْتَقیمٍ (۱۲۱)  وَ آتَیْناهُ فِی الدُّنْیا حَسَنَهً وَ إِنَّهُ فِی الْآخِرَهِ لَمِنَ الصَّالِحینَ (۱۲۲)  ثُمَّ أَوْحَیْنا إِلَیْکَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّهَ إِبْراهیمَ حَنیفاً وَ ما کانَ مِنَ الْمُشْرِکینَ (۱۲۳)  نحل

    إبراهیم : ۷ وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّکُمْ لَئِنْ شَکَرْتُمْ لَأَزیدَنَّکُمْ وَ لَئِنْ کَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابی‏ لَشَدید

    آل‏عمران : ۱۲۳ وَ لَقَدْ نَصَرَکُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ وَ أَنْتُمْ أَذِلَّهٌ فَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُون‏

    هَلْ أَتى‏ عَلَى الْإِنْسانِ حینٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ یَکُنْ شَیْئاً مَذْکُوراً (۱) إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ نُطْفَهٍ أَمْشاجٍ نَبْتَلیهِ فَجَعَلْناهُ سَمیعاً بَصیراً (۲) إِنَّا هَدَیْناهُ السَّبیلَ إِمَّا شاکِراً وَ إِمَّا کَفُوراً (۳)

     

    وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَوْ حَبَسَ عَنْ عِبَادِهِ مَعْرِفَهَ حَمْدِهِ عَلَى مَا أَبْلاَهُمْ مِنْ مِنَنِهِ الْمُتَتَابِعَهِ

    وَ أَسْبَغَ عَلَیْهِمْ مِنْ نِعَمِهِ الْمُتَظَاهِرَهِ لَتَصَرَّفُوا فِی مِنَنِهِ فَلَمْ یَحْمَدُوهُ وَ تَوَسَّعُوا فِی رِزْقِهِ فَلَمْ یَشْکُرُوهُ‏

    وَ لَوْ کَانُوا کَذَلِکَ لَخَرَجُوا مِنْ حُدُودِ الْإِنْسَانِیَّهِ إِلَى حَدِّ الْبَهِیمِیَّهِ فَکَانُوا کَمَا وَصَفَ فِی مُحْکَمِ کِتَابِهِ‏

    «إِنْ هُمْ إِلاَّ کَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِیلاً »

    وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى مَا عَرَّفَنَا مِنْ نَفْسِهِ وَ أَلْهَمَنَا مِنْ شُکْرِهِ وَ فَتَحَ لَنَا مِنْ أَبْوَابِ الْعِلْمِ بِرُبُوبِیَّتِهِ‏

    وَ دَلَّنَا عَلَیْهِ مِنَ الْإِخْلاَصِ لَهُ فِی تَوْحِیدِهِ وَ جَنَّبَنَا مِنَ الْإِلْحَادِ وَ الشَّکِّ فِی أَمْرِهِ‏

    حَمْداً نُعَمَّرُ بِهِ فِیمَنْ حَمِدَهُ مِنْ خَلْقِهِ وَ نَسْبِقُ بِهِ مَنْ سَبَقَ إِلَى رِضَاهُ وَ عَفْوِهِ‏

    حَمْداً یُضِی‏ءُ لَنَا بِهِ ظُلُمَاتِ الْبَرْزَخِ وَ یُسَهِّلُ عَلَیْنَا بِهِ سَبِیلَ الْمَبْعَثِ وَ یُشَرِّفُ بِهِ مَنَازِلَنَا عِنْدَ مَوَاقِفِ الْأَشْهَادِ

    یَوْمَ تُجْزَى کُلُّ نَفْسٍ بِمَا کَسَبَتْ وَ هُمْ لاَ یُظْلَمُونَ یَوْمَ لاَ یُغْنِی مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَیْئًا وَ لاَ هُمْ یُنْصَرُونَ‏

    حَمْداً یَرْتَفِعُ مِنَّا إِلَى أَعْلَى عِلِّیِّینَ فِی کِتَابٍ مَرْقُومٍ یَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ‏

    حَمْداً تَقَرُّ بِهِ عُیُونُنَا إِذَا بَرِقَتِ الْأَبْصَارُ وَ تَبْیَضُّ بِهِ وُجُوهُنَا إِذَا اسْوَدَّتِ الْأَبْشَارُ

    حَمْداً نُعْتَقُ بِهِ مِنْ أَلِیمِ نَارِ اللَّهِ إِلَى کَرِیمِ جِوَارِ اللَّهِ‏

    حَمْداً نُزَاحِمُ بِهِ مَلاَئِکَتَهُ الْمُقَرَّبِینَ وَ نُضَامُّ بِهِ أَنْبِیَاءَهُ الْمُرْسَلِینَ فِی دَارِ الْمُقَامَهِ الَّتِی لاَ تَزُولُ وَ مَحَلِّ کَرَامَتِهِ الَّتِی لاَ تَحُولُ‏

    وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی اخْتَارَ لَنَا مَحَاسِنَ الْخَلْقِ وَ أَجْرَى عَلَیْنَا طَیِّبَاتِ الرِّزْقِ‏

    وَ جَعَلَ لَنَا الْفَضِیلَهَ بِالْمَلَکَهِ عَلَى جَمِیعِ الْخَلْقِ فَکُلُّ خَلِیقَتِهِ مُنْقَادَهٌ لَنَا بِقُدْرَتِهِ وَ صَائِرَهٌ إِلَى طَاعَتِنَا بِعِزَّتِهِ‏

    وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أَغْلَقَ عَنَّا بَابَ الْحَاجَهِ إِلاَّ إِلَیْهِ‏

    فَکَیْفَ نُطِیقُ حَمْدَهُ أَمْ مَتَى نُؤَدِّی شُکْرَهُ لاَ مَتَى‏

    ثبت دیدگاه

    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
    • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.